ქართული რანჩო და ცხოვრება ქანთრის სტილში

rancho

ყო­ველ­თ­ვის მიყ­ვარ­და ვეს­ტერ­ნის ჟან­რის ფილ­მე­ბი – კოვ­ბო­ე­ბით, რომ­ლე­ბიც ცხე­ნებს და­ა­ჭე­ნებ­დ­ნენ, ჯოგს უვ­ლიდ­ნენ და რან­ჩო­ში ცხოვ­რობ­დ­ნენ. მომ­წონ­და მა­თი ჩაც­მუ­ლო­ბა, ცხოვ­რე­ბის წე­სი, სოფ­ლის ქორ­წი­ლე­ბის ყუ­რე­ბა ფილ­მებ­ში და გან­სა­კუთ­რე­ბით მი­ზი­დავ­და იქა­უ­რი გა­რე­მო, სა­დაც ყვე­ლა­ფე­რი ძა­ლი­ან უბ­რა­ლო, ბუ­ნებ­რი­ვი და ნამ­დ­ვი­ლია.

ბევ­რ­ჯერ მი­ოც­ნე­ბია, ასეთ რან­ჩო­ში მოვ­ხ­ვედ­რი­ლი­ყა­ვი და სა­კუ­თა­რი თვა­ლით მე­ნა­ხა ფერ­მე­რის ცხოვ­რე­ბა. შე­მეგ­რ­ძ­ნო იქა­უ­რი, გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი სურ­ნე­ლი: ხის, მი­წის, თი­ვის, ყვა­ვი­ლე­ბი­სა და ბა­ლა­ხე­ბის. გავ­ც­ნო­ბო­დი მათ ცხოვ­რე­ბის წესს, რო­მე­ლიც არაფ­რით ჰგავს ქა­ლა­ქურს… მი­ნატ­რია, გავ­ც­ლო­დი ხმა­უ­რი­ან, ბუ­ღით სავ­სე დე­და­ქა­ლაქს და მსგავს მიკ­რო­სამ­ყა­რო­ში მე­მოგ­ზა­უ­რა, სა­დაც ღრმად ჩა­ვი­სუნ­თ­ქავ­დი სუფ­თა ჰა­ერს და თავს, რამ­დე­ნი­მე წუ­თით მა­ინც, ფილ­მის გმი­რად ვიგ­რ­ძ­ნობ­დი… Continue reading

Advertisements